Klassieke muziek een knuffel?

Voor de meeste mensen is muziek een knuffeldier. Maar kom niet aan mijn knuffel, want jij geniet er niet zo van als ik, is wat ik vaak hoor. Zet Bach-kenners bij elkaar, allen zullen die muziek roemen, ieder op zijn eigen manier.

De één verliest zich als liefhebber in diepgravend toononderzoek, de ander in kennis van het werk, de derde in godsdienstige contemplatie. Weinigen zullen recht voor hun raap zeggen: Bach, nou, daar houd ik van.

Weet iemand niet wat een allegretto is, heeft hij geen kaas gegeten van tempo of weet hij niet wat een madrigaal is, dan moet hij zich niet bemoeien met klassieke muziek. Klassieke muziek, voor de meesten is dat terrein alleen toegankelijk voor de ware kenner. Onze knuffels zijn ons heilig, nietwaar. Ja, ik geef het toe, er valt veel over klassieke muziek te zeggen en ook te schrijven, maar eerlijk is eerlijk, het beste is om er naar te luisteren. Je hoeft echt geen geleerde te zijn om ervan te genieten.

Klassieke muziek van Aagaard-Nilsen tot Ellen Taaffe Zwilich, en alles wat er tussenin zit, is cultuur en tegelijk Kunst met een grote ‘K’. Klassieke muziek, is het meer dan waard dagelijks te beluisteren. Gebruik het desnoods als achtergrondmuziek, ‘Klassiek’ smaakt altijd, probeer het maar eens uit met Telemann: ‘Musique de Table’. GENIETEN! Wie weet: misschien wordt ‘Klassiek’ ook jouw knuffeldier.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.