#PvdA op rand van de afgrond

Verdwijnt de PvdA in de huidige hoedanigheid van het politieke toneel? Of zoeken de sociaaldemocraten hun heil bij de SP en GroenLinks en gaan ze samen vooruit, jawel twee partijen met overeenkomsten, maar eveneens met grote verschillen.

In tegenstelling tot de PvdA floreert de SP vooral op boosheid en staat veel argwanender tegenover de EU. GroenLinks wil op vergaande wijze het milieu aanpakken – daarmee jaagt ze de doorsnee automobilist op hoge kosten. Dit past niet bij de volkspartij die de PvdA wil zijn, al zoekt de doelgroep steeds meer profijt bij andere partijen. De PvdA draait steeds weer om de hete brei heen, dan weer wel en dan weer geen kolencentrales, ja sluit er maar een paar en hou de rest open, nee, de bestuurderspartij is verre van consequent.

Voor het tot samenwerking met de beide andere linkse broeders komt zal er nog heel wat

Ook rozen kunnen verwelken…

water door de rivieren stromen. Toch moet de partij iets doen om het grootste zetelverlies ooit te overwinnen. Nee, het zit hem niet in een nieuwe naam noch in een nieuw gezicht, misschien wel in een herijking van de standpunten, een nieuwe visie, een nieuw perspectief om de al jaren durende versnippering binnen de partij – waaruit onder meer Denk is voortgekomen – definitief een halt toe te roepen.

De PvdA is oud, de geschiedenis gaat terug tot 1894, het jaar waarin de oudste voorloper, de SDAP, het licht zag. In 1946 fuseerden de socialisten met de SDAP en twee andere collega-partijen tot de PvdA.

De PvdA leverde één van de meest markante premiers van Nederland: Willem Drees, de grondlegger van de verzorgingsstaat. De partij had spraakmakende aanvoerders als Joop den Uyl en Wim Kok, de laatste bracht de derde weg tot stand, liberaal handeldrijven en tegelijk de verzorgingsstaat hooghouden. Dit internationale succes, werd in 2002 teniet gedaan door ‘ de grootste politicus aller tijden’ Pim Fortuyn. De PvdA schoot met 23 zetels onderuit, zo slecht zou het nooit meer worden, dacht men.

De kaalslag van 29 zetels in 2017 heeft de partij op de rand van de afgrond gebracht en is aanleiding voor ernstig nadenken. Laat de rozen niet verwelken…

Je tijd is om, nu is het erop of eronder.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.