Iedereen in de business kent ze: ’would be’ klanten, die jou nodig hebben om hun wens te vervullen. Veelal herken je ze direct, maar er zijn slimmeriken. Ze komen met prachtige verhalen, beloven je goud en vervolgens verdwijnen ze voorgoed.
‘Ja, ik herinner me ons gesprek, heb nog even geduld…’ En je hebt geduld, want een klant stoot je niet graag voor het hoofd. Maar de weg is eindeloos, en op het laatst verdwijnen ze uit het zicht, tot nu toe (gelukkig) zonder bij mij een financiële ravage achter te laten.
Jatropha plantage voor biobrandstof
Zo verging het met een ‘verkoper’ van jatropha, een struik die ‘het summum’ is voor biobrandstof (dat klopt). ‘De jatropha plantage is prachtig gelegen in Indonesië’, vertelde hij. ‘Nee, het was allemaal nog niet af, maar straks…’ De miljoenen knisperden al in zijn hoofd. Met de grote oliemaatschappijen liep het ook gesmeerd, die hadden interesse. Nee, dus. Nooit meer wat van gehoord. Later bleek de man een schuld te hebben en failliet te zijn verklaard.
Of de man die met veel bravoure opbelde en zich voordeed als kindervriend, hij wilde kinderspeelplaatsen inrichten. Daartoe ontvouwde hij een plan, en zei na afloop dat ik was uitverkoren om zijn idee te financieren. ‘Dat doet u toch, want zoals uitgelegd brengt het op den duur veel geld op’.
‘Nee’.
‘Wat zegt u? Zit ik hier al mijn tijd voor niks te verdoen’. Boos hing hij op.
Een goede raad: pas op voor zogenaamde klanten, niemand wordt er beter van.
