Rutte, omen voor zijn vertrek

Met het toch al spaarzame vertrouwen in het kabinet gaat het nu helemaal mis. Niet alleen Rutte, weten we sinds gisteren, maar het hele demissionaire kabinet liegt. Ik begrijp best dat je met volledige transparantie geen politiek kunt bedrijven, maar na de openbaring over de toeslagenaffaire van RTL schoten ook bij mij de veters uit mijn schoenen.

Het opzettelijk, en het was wel degelijk opzettelijk, verhullen – niet eens per abuis achterhouden – van informatie aan ons allerbelangrijkste orgaan, de Tweede Kamer, is een regelrechte doodzonde, dat weet eenieder.

Kreeg eerst ook de Tweede Kamer schuld, nu blijkt dat de Kamer splinters werden toegeschoven, waardoor een juist oordeel onmogelijke was.

Vannacht droomde ik dat het demissionaire kabinet via een touwladder het parlementsgebouw verliet. Rutte klom als laatste uit het raam. Hij raakte met zijn voeten verstrikt in de touwladder. Even leek het op een circusact tot hij omklapte en met zijn hoofd recht naar beneden wees. Amechtig deed hij pogingen om zijn evenwicht te bewaren. Plotseling schoot er een schoen los. Hij verloor zijn macht waardoor ook de andere schoen zich losrukte uit de touwen. Vallen was nu onontkoombaar. De demissionair premier raasde als een torpedo naar beneden, recht naar de kasseien. Ik zweefde er boven als een engel en aanschouwde zijn ellendig lot. Enkele seconden later weerklonk er tussen torentje en Tweede Kamer een gortdroge klap. Het was gezien, het was voorbij. Zou het een omen zijn geweest voor zijn vertrek?

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.