Oudste buitenbegraafplaats Nederland in Scheveningen

Een dunne reep goudkleurig zonlicht strijkt over de zwarte grafstenen van de ommuurde begraafplaats Ter Navolging in Scheveningen. De ingang van de stokoude dodenakker, nog altijd in gebruik, ligt pal naast een klein café aan de Prins Willemstraat.

Begraafplaats Ter Navolging.

Een pad leidt naar de top van het duin. Daar, in het rulle zand, vergaat een lichaam in no time. De dodenakker – een initiatief van de Nassause Domeinraad – is sinds 1780 in gebruik en daarmee de oudste particuliere buitenbegraafplaats van Nederland. In die tijd lag het ‘kerkhof’, hoewel zonder kerk, ver weg van het stadsgewoel.

‘Mijn rottende overblijfselen moeten verre van de stad liggen’, schreef Mr. Abraham Perrenot, de bedenker van de begraafplaats: ‘daar ik levend vermeed iemand te benadelen wens ik zulks ook na mijn dood niet te doen.’ Dat verdient navolging. Thans klemt de stad zich om de dodengroeve, desondanks heerst er gepaste rust.

Graf Guillaume Groen van Prinsterer.

De graven vermelden bekende namen, opvallend veel Pronks, een veel gehoorde naam in Scheveningen die herinneringen oproept aan de zeevaart. Ook liggen hier veel hooggeplaatsten uit het landsbestuur, zoals Guillaume Groen van Prinsterer (1801-1876), de grondlegger van het christelijk onderwijs en de ARP, de politieke partij die drie jaar na zijn dood door Abraham Kuyper werd opgericht.

De bekendste doden op Ter navolging zijn de schrijfsters Betje Wolff en Aagje Deken, beiden gestorven in 1804, slechts negen dagen van elkaar, en begraven in hetzelfde graf. Een gedenksteen draagt hun namen, daaronder het graf, bedekt door een kale, langwerpige steen.

Graf Betje Wolff en Aagje Deken.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.