Op het graf van de op 38-jarige leeftijd overleden actrice Suze Sablairolles staat een gebroken pilaar, het teken van een jong gebroken leven.
Wie nu beroemd is kan door de volgende generatie maar zo vergeten worden. Toneelspelers en balletdansers verdwijnen veelal in de mist van de tijd. Ze treden niet meer op, hun naam slijt en verdwijnt.
Wie kent de Nederlandse actrice Suzanna Nannette (Suze) Sablairolles? Geen mens. In de negentiende eeuw was ze een ontiegelijke beroemdheid. Bekend van kindrollen, later een lachopwekker in comedy’s. Ze stierf in het kraambed (†1867). Werd onder grote belangstelling begraven op de Oosterbegraafplaats, de plek waar nu Wereldmuseum Amsterdam staat, en werd herbegraven op de Nieuwe Ooster.
Rijksmonument
Graftombe van theaterechtpaar Wilhelmina Engelman en Jan Albrecht. Het graf is een rijksmonument, ontworpen door de kunstschilder Charles Rochussen en gebeeldhouwd door de Belg Eduard Colinet.
Ook het theaterstel Wilhelmina Engelman († 1902) en Jan Albregt († 1879)? Nooit van gehoord, begrijp ik, ik ook niet tot ik een bezoek bracht aan de Nieuwe Ooster waar hun graf een rijksmonument is. Wilhelmina blonk uit in volwassen vrouwenrollen, haar man was directeur van de Stadsschouwburg Amsterdam.
Graf van Ko van Dijk op de begraafplaats Westduin in Den Haag. Dit, een bronzen beeld van zijn hoofd en 10 dvd’s plus biografie, meer is er niet van hem over.
Gaat het zo ook met de acteur Ko van Dijk († 1978)? De aan sociale media verknochte Generatie Z is de old skool acteur vergeten.
Willem Schürmann
Hoe vergankelijk kan roem zijn? Wie kent de roman- en toneelschrijver Willem Schürmann? Hij schreef onder meer De Berkelmans, een roman over het doen en laten van een Rotterdamse handelsfamilie. Zijn toneelstuk De Violiers – over de macht van de warenhuizen die de detaillist de das om doen – werd meer dan honderd keer opgevoerd. Acteur Eduard Verkade sprak lovend over hem. Een jaar na zijn vroege dood in 1915, hij werd slechts 38 jaar, kreeg hij een monument in Rotterdam, het staat er nog: aan de Parklaan, maar zijn werk? Totaal vergeten.
Voor het bereiken van de eeuwigheidsstatus bestaan geen regels. Of huidige beroemdheden dat over tweehonderd jaar nog zijn is moeilijk te zeggen. De beroemde schilder Johannes Vermeer werd na zijn dood in 1675 vergeten, pas in de 19e eeuw kreeg hij een plaats in de eeuwigheid. De componist Antonio Vivaldi († 1741) werd herontdekt in de jaren twintig van de vorige eeuw, hij vergaarde eeuwigheidswaarde. Het voordeel nu is dat naam en daden op internet staan. Dat biedt een relatieve eeuwigheidswaarde, want het is een ijzeren wet dat er eenmaal een eind komt aan alles.