Hoewel er in de wereld ernstige spanningen zijn staan we nog altijd ver af van de veel ernstiger tijden uit de vorige eeuw. Denk aan de Koreaoorlog, de Cubacrisis, de Vietnamoorlog en de Irak-Iran-oorlog.
De Cubacrisis bracht de wereld op de rand van een grootschalig nucleair conflict. Op zaterdag 27 oktober 1962 ontsnapte de wereld ternauwernood aan een atoomaanval. De huidige spanningen tussen Rusland en Oekraïne, tussen de VS en China alsook tussen Iran en de VS zijn gevaarlijk, maar ze leiden vooralsnog niet tot een wereldomvattend incident, laat staan een alles vernietigende atoomaanval.
Gevaarlijke tijden
Desalniettemin leven we in gevaarlijke tijden. Sinds 1945 waren er nooit zoveel conflicten als nu. Onze voormalige bondgenoot de VS is uit allerlei internationale statuten gestapt wat de spanning extra aan slingert.
Waren voorheen alleen de VS en Rusland de coördinerende machten, tegenwoordig hoort China daarbij samen met regionale machten als Iran en Noord-Korea.
De Doomsday Klok stond in januari van dit jaar op 85 seconden voor een atomaire aanval. Beangstigend. Zeker, maar het gebeurt niet. Het blijft steken bij hybride aanvallen, de daders zijn doorgaans onbekend.
Hybride aanvallen zijn lastig, ze geven het gevoel van onveiligheid maar het is geen oorlog. Oorlog betekent extreem geweld, verwoesting en maatschappelijke ontwrichting. Laten we hopen dat het hier nooit zo ver komt.