Annick van Hardeveld.
De nacht van 4 op 5 mei 1945. Het is koud en vochtig in Amsterdam. Annick van Hardeveld, een 21-jarige koerierster van het verzet, fietst naar Amsterdam-Noord. De bevrijding hangt in de lucht, maar het verzet weet: de Duitsers gaan zich niet gemakkelijk overgeven.
In Noord moet ze een verzetsgroep oproepen zich de volgende dag te verzamelen voor een aanval op de Duitse Kommandantur bij de Dam. Op haar herenfiets met houten wielen ratelt ze over de weg. De spertijd is van kracht, maar als Rode Kruis-verpleegster is ze daar niet bang voor, want ze heeft een vrijstelling op zak.
Kogels
Een overvalwagen van de Grüne Polizei passeert. Even later klinken er schoten. De kogels treffen haar in de rug, ze valt van haar fiets en sterft op de hoek Martelaarsgracht/Hekelveld.
Een klein monument staat op de plek waar Annick viel. Vaststaat dat zij de laatste verzetsstrijder was die “in het harnas” stierf.
Massacre
De Duitse Kommandantur bevond zich in De Groote Club bij de Dam. Het was inderdaad een gevaarlijke locatie, maar het verzet viel niet aan. Twee dagen na de bevrijding volgde er op de Dam een schietpartij met verschrikkelijke gevolgen. De Binnenlandse Strijdkrachten begonnen, een Duitse militair werd het slachtoffer. Als reactie openden Duitse soldaten vanuit De Groote Club met een mitrailleur het vuur op de feestvierende menigte op de Dam. Onder de feestvierders vielen 32 doden en zo’n 200 gewonden. De namen van de gevallenen staan ingegraveerd in het plaveisel vlakbij de Nieuwe Kerk, op de plek waar ze op dat moment stonden. Het massacre op de Dam was het laatste bloedbad op vaderlandse bodem. Op 8 mei maakten de Canadezen hun entree in Amsterdam.
Annick van Hardeveld werd op 11 mei begraven op de katholieke begraafplaats Buitenveldert in Amsterdam. Bij het graf een QR-code zodat je snel informatie krijgt over haar verzetsdaden, die in 1943 een aanvang namen.