Home

Alles verandert bliksemsnel

De wereld is in nauwelijks 20 jaar totaal veranderd. Internet is de nieuwe Werkelijkheid geworden. Ruim 100 jaar geleden brachten telegraaf, telefoon, stoomboot, en trein, later het vliegtuig ons vooruit. Het ging snel, maar nooit zo snel als nu.

Onze wereld is veranderd in een dorp. Financiën, handel en industrie zijn uitgegroeid tot een georganiseerde productieketen. In dit ‘werelddorp’ met 7 miljard inwoners draait het om globalisering: het openstellen van grenzen voor de gemakkelijke verplaatsing van goederen en diensten.

Die ontwikkeling gaat razendsnel. Alleen een crisis, recessie of oorlog kan er een eind aan maken. Maar zijn de puinhopen aan de kant geschoven dan draait alles gewoon weer door en wellicht nog sneller dan voorheen.

Op deze site wil ik de veranderingen in de wereld volgen. Niet zoals een krant of tijdschrift doet, maar door alleen datgene eruit te pikken wat ik belangrijk vind.

Nederland in WO 1 nu gratis te lezen. Het boek verscheen in 2014.

nederland in wo1

Nederland in wo1


Mogelijk slachtoffers Franse Revolutie achter muren van Parijse kapel

Door Mad Joshua

Achter de muren van de Chapelle Expiatoire in Parijs liggen waarschijnlijk de botten van

Chapelle Expiatoire in Parijs.

heel veel slachtoffers uit de Franse Revolutie. Wanneer dat zo is, dan betekent dat het einde van een lang gekoesterd vermoeden dat de geguillotineerden werden overgebracht naar de Parijse catacomben.

De historicus Peniguet de Stoutz ontdekte in de neoklassieke Chapelle Expiatoire – kapel van de boetedoening – een muur die schijnbaar niets in de rest van de bouwstructuur ondersteunt. Daarop besloot hij de hulp in te roepen van de archeoloog Phillipe Charlier. Charlier ging met een fiberscoop aan de slag, een buigzaam kijkertje waarmee het mogelijk is achter de muur te kijken. Daar ontdekte hij vier houten kisten met menselijke botten en het is heel goed mogelijk dat er veel meer ligt.

Monument

Toen Napoleon in 1815 voorgoed verslagen was werd de Franse monarchie hersteld. Koning Lodewijk XVIII trad aan en gaf opdracht voor de bouw van de Chapelle Expiatoire, een monument ter nagedachtenis aan de twee voornaamste slachtoffers van de guillotine: koning Lodewijk XVI en zijn vrouw Marie-Antoinette. De kapel werd precies boven het graf van Lodewijk XVI gebouwd. Hij en zijn vrouw werden in 1793 geguillotineerd op het Place de la Revolution (tegenwoordig Place de la Concorde).

Na sluiting van de Madeleine in 1794 werden veel onthoofde lijken overgebracht naar het Cimetière des Errancis, dat, samen met Picpus en Saint Margaret, ook een begraafplaats was voor de slachtoffers van de guillotine. In 1844 zou de Madeleine zijn ontdaan van alle skeletten. De nieuwe vondst in de Chapelle Expiatoire zet deze theorie op losse schroeven. ‘Tot nu toe was de kapel alleen een monument voor de herdenking van de koninklijke familie, maar nu hebben we ontdekt dat het ook een necropolis van de revolutie is’, aldus De Stoutz. Hij heeft een verzoek tot verder onderzoek van de kapel ingediend.

Bron: ArcheologieOnline.

Ghislaine Maxwell: van peperduur huis naar enge cel

Van een peperdure mansion naar een armoedige cel, niet groter dan 12 m2.

Detentiecentrum New York

Het overkwam de 58-jarige Ghislaine Maxwell, de ex-vriendin van wijlen Jeffrey Epstein, de beruchte zedendelinquent die vorig jaar augustus dood in zijn cel werd aangetroffen.

De aan de universiteit van Oxford opgeleide ex van Epstein vertoefde op een afgelegen plek in New Hampshire om zo uit handen van de FBI te blijven. Verkeerd gedacht. De federale politie pakte haar op. Ze is aangeklaagd voor het ronselen en seksueel misbruik van minderjarige meisjes, niet alleen door Epstein en zijn vrienden, maar ook door haar.

Ghislaine Maxwell zit nu vast in een allerbelabberdste gevangenis in New York, het Brooklyn’s Metropolitan Detention Center. Ze zal haar mooie huis – zie foto’s – node missen.

Het huis van Ghislaine Maxwell in New Hampshire

Nijhoff, dichter van het gewone woord

Gewone woorden waren het kenmerk van de te vroeg gestorven dichter mr. Martinus Nijhoff. Door het gebruik van spreektaal drong deze telg uit een bekend uitgeversmilieu het verheven, en vaak gekunstelde woordgebruik, van de Tachtigers opzij.

Hij debuteerde in 1916 met de bundel De wandelaar.

Mijn eenzaam leven wandelt in de straten,

Langs een landschap of tussen kamerwanden.

Er stroomt geen bloed meer door mijn dode handen,

Stil heeft mijn hart de daden sterven laten.

Zijn meest bekende sonnet is De moeder de vrouw uit 1934 dat zich afspeelt bij Zaltbommel.

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.

Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden

die elkaar vroeger schenen te vermijden,

worden weer buren. Een minuut of tien

dat ik daar lag, in ‘t gras, mijn thee gedronken,

mijn hoofd vol van het landschap, wijd en zijd –

laat mij daar midden uit oneindigheid

een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer

kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.

Zij was alleen aan dek, zij stond bij ‘t roer,

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.

O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.

Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.

De woordritmiek laat het deinen van de boot voelen. Dit is een van de bekendste gedichten uit onze literatuur. Niet voor niets heet de nieuwe Waalbrug, die sinds 1996 bij Zaltbommel ligt, Martinus Nijhoffbrug.

Martinus Nijhoff, behalve poëet, ook vertaler en essayist, stierf in 1953, 58 jaar jong. Hij trouwde tweemaal, het laatst met de actrice Georgette Hagedoorn die in 1995 overleed. Ze liggen begraven op Westduin, Den Haag.